“Άστρα μη με μαλώνετε…”

Όνειρο ήτανε… Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε 1-4 από την Μπενφίκα στην Τούμπα και δεν κατάφερε να βρεθεί στη συντροφιά των αστεριών του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο “δικέφαλος” βρήκε απέναντί του μία καλύτερη, πιο έμπειρη και δυνατή ομάδα, έναν πιο έτοιμο “αετό” και έχασε δίκαια. Η έκταση του σκορ πήρε μεγάλες διαστάσεις κάνοντας ακόμα πιο πικρό τον αποκλεισμό, στέλνοντας όμως και ένα μήνυμα σε όλους. Το μήνυμα ότι στο ποδόσφαιρο δεν πρέπει ποτέ να σε παρασέρνει ο ενθουσιασμός. Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε ιδανικά το παιχνίδι, πέτυχε ένα πολύ όμορφο γκολ με τον Πρίγιοβιτς μόλις στο 13΄, αλλά η έκρηξη χαράς που προκάλεσε αυτό το γκολ, έβαλε σε δεύτερο πλάνο την Μπενφίκα. Μία ομάδα που έχει συνεχείς παρουσίες στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, μία ομάδα πολύ πιο περπατημένη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και μία ομάδα που μπορεί να σε διαλύσει σε λίγα λεπτά. Για να το καταφέρει όμως, αυτό, πρέπει να βρει και τις ευκαιρίες. Και ο ΠΑΟΚ της προσέφερε αυτές τις ευκαιρίες απλόχερα. Είτε από απειρία, είτε από απερισκεψία, είτε από άκρατο ενθουσιασμό…

Η ανυπομονησία στην Τούμπα για την έναρξη του παιχνιδιού ήταν τεράστια και η πίστη για πρόκριση έγινε ακόμα πιο δυνατή στο 13΄, όταν ο ΠΑΟΚ έκρυψε την μπάλα σε μία εκτέλεση φάουλ έξω από την περιοχή και ο Πρίγιοβιτς που ήταν ο τελικός αποδέκτης της μπάλας, έκανε το 1-0. Έκρηξη. Έκσταση. Ελπίδα για το μεγάλο όνειρο. Η χαρά, όμως, δυστυχώς δεν κράτησε πολύ… Μόλις επτά λεπτά αργότερα, ο Ζαρντέλ έκανε με κεφαλιά το 1-1, νικώντας στον αέρα τον Βαρέλα που φέρει μεγάλη ευθύνη και τον Βιεϊρίνια που σαν να… προέβλεψε το κακό και έσπευσε για βοήθεια. Τα χειρότερα, όμως, θα ερχότανν έξι λεπτά αργότερα… Ο Πασχαλάκης έκανε τεράστιο λάθος στην προσπάθειά του να κρατήσει την μπάλα στον αγωνιστικό χώρο και στη συνέχεια ανέτρεψε τον Σέρβι και ο Σάλβιο μετέτρεψε το πέναλτι σε γκολ για το 1-2. Όλα τα δεδομένα του παιχνιδιού είχαν πλέον αλλάξει. Η ψυολογία ήταν με το μέρος των “αετών” της Λισαβόνας και αυτό φαινόταν σε κάθε κίνηση, σε κάθε φάση. Έτσι, στο 39΄ ο Πίτσι έκανε το 1-3, καθαρίζοντας ουσιαστικά την πρόκριση, με τον Σάλβιο να κάνει το τελικό 1-4 στο 49΄ με νέα εκτέλεση πέναλτι.

Η πίκρα για τον αποκλεισμό και το βαρύ σκορ είναι σίγουρα μεγάλη για τον ΠΑΟΚ, αλλά αυτό το ματς δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει το τέλος της προσπάθειας. Κάθε τέλος είναι μία νέα αρχή και ο “δικέφαλος” θα έχει την ευκαιρία να προχωρήσει στο Γιουρόπα Λιγκ, το οποίο δεν γίνεται, δεν μπορεί, δεν δικαιολογείται να αντιμετωπίζεται με σνομπισμό από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ναι, η λάμψη του είναι μικρότερη τουλάχιστον μέχρι την άνοιξη, αλλά προσφέρεται για μία πολύ καλή πορεία και νίκες, μέσα από τις οποίες βαραίνει η φανέλα, γιγαντώνεται σιγά σιγά το όνομα, έρχονται οι εμπειρίες… Ο “δικέφαλος” ήθελε να βρεθεί στα αστέρια του Τσάμπιονς Λιγκ, έκανε σπουδαίες νίκες κόντρα σε Βασιλεία και Σπαρτάκ Μόσχας, έδωσε υποσχέσεις στα αστέρια που τον περίμεναν, αλλά η Μπενφίκα ήταν καλύτερη. Αυτό, όμως δεν είναι το τέλος. “Άστρα μη με μαλώνετε”, θα μπορεί να σκέφτεται ο ΠΑΟΚ και να συνεχίσει την προσπάθεια με τα φτερά πάντα ανοιχτά… Αλλά και το βλέμμα καρφωμένο κάτω.